Logo Durvers lefmanagement

blog

Mark Zuckerberg's harakiri

Er is weer eens ‘n crisis in de social media wereld. Al weer bij Facebook, de zoveelste keer in korte tijd. Misbruik van vertrouwen is het thema van deze keer. Ik vermoed dat de sfeer in het HQ niet erg cozy is. Vijf dagen was het stil daar, tè stil. En nu pas biedt Mark Z. zijn excuses aan en neemt hij alle verantwoordelijkheid op zich. Dat laatste deed hij omdat het van hem verwacht wordt, iedereen zat immers te wachten. Hij doet het dus voor de vorm. Via een persverklaring. Is dat moedig? Is dat nou lef hebben?

Durvers lefmanagement

Was het niet sterk geweest om met het team dat deze situatie gecreëerd heeft, samen op het podium te verschijnen en gewoon eerlijk door het stof te gaan? Zou dat niet f*ckin verrassend zijn? Drie, vijf of wellicht een dozijn medewerkers, die gewoon willens en wetens te ver zijn gegaan, presenteren aan het publiek. In hun kenmerkende t-shirtjes. Kwetsbare opstelling dus. Mark in het midden en links en rechts de boys&girls met het schaamrood op de wangen.

‘Hier jongens, hier staan we dan, we hebben iets totaal verkeerd ingeschat en dat was niet goed. Onverstandig zelfs. We hebben daar spijt van, we zien onze fouten en zoiets zal nóoit meer gebeuren. Oprechte excuses’, zou Mark als openingszin kunnen uitspreken

Daarna kunnen er vragen worden gesteld door de collega Facebook medewerkers, de stakeholders en de pers waarna iedereen weer aan het werk gaat. Beetje Japanse boetedoening, minder morbide als harakiri.
De directie neemt aansluitend de volle verantwoordelijkheid verder op zich. Ze lost de problemen op en zorgt voor herstel van vertrouwen door zichtbare heldere beleidswijzigingen aan te kondigen en direct uit te voeren. Dat is moedig.

Lef is goed, lef is nodig. Maar bij lef hoort een supplement: management

Lef-management is zoiets als yin en yang; ze horen niet alleen bij elkaar, ze zijn met elkaar vervlochten. Geen yin zonder yang en vice versa.

Het management moet per definitie moedig zijn. De incorporatie van durf in de organisatie vraagt om stappen van het management. Het is hard werken om een op lef, moed en durf gebouwde organisatie te managen. Zomaar wat aanklooien en onverantwoorde risico’s door anderen laten nemen is killing en kan het vertrouwen schaden. Dat blijkt hier te zijn gebeurd.

‘Waar is Zuckerberg’ riepen ze van Wallstreet tot het Capitol, van de Financial Times tot CNN.

Wat mij betreft had Mark als een échte leider een gedurfde stap mogen nemen.

Hij had niet binnen de lijntjes van het gangbare hoeven kleuren en het te verwachten ‘sorry’ zeggen in een persverklaring. Samen met zijn team had ik ‘m graag openlijk de moed zien tonen op het podium. Daarmee had hij in één klap het vertrouwen weten te herstellen. Sterker nog, Facebook was er sterker uitgekomen. Volgende keer beter.

See you on stage.