Logo Durvers lefmanagement

blog

Papa de Prediker

Grappig om te zien; mijn jongste dochter heeft een boek over de mooiste bestemmingen van de wereld gekregen van haar vriend. Samen zijn ze bezig met hun bucketlist en hoog bovenaan staat reizen naar exotische oorden. Reizen dus op 1, maar whow wat wordt 'ie lang die lijst. Verse wc-rol lengte, op z’n minst. Begon ik met grappig op regel 1? Ik bedoel iets anders eigenlijk. Lichtelijke ergernis overmeestert me de laatste tijd en dit maakt de predikant in me wakker, fúck!

Hoe ga ik hier mee om?

Voor de verbinding is het slimmer als ik meega in hun zienswijze, maar eerlijk gezegd kan èn wil ik dat niet. Omdat ik weet dat veroordelen of wegkijken geen opties zijn voel ik dat ik iets anders moet doen. Móet ja!

Nog maar eens een poging tot opvoeden dan maar terwijl ik dus lichte onmacht bespeur bij mezelf. De verleidingen voor millennials zijn groter en kleurrijker dan de teksten van mijn vrouw en mij. Wij snappen dat. Bij ons was het niet anders in zekere zin. Al jaren roep ik onze kinderen op een Fuck-it list te maken. Maar daar kom ik op terug, het werkt niet. Kan het ook anders?

Ik zie in mijn praktijk wat een onrust er heerst als je verleidingen niet kunt weerstaan; broeierige onrust door al het willen (lees voor het woord willen gerust: sociaal moeten).

Overigens, vorige week heb ik DHL-parcels al in ‘n vriendelijke mail voorgesteld een ondergrondse vacuüm tube-line voor tiener-pakketjes aan te leggen tussen hun verzenddepot en onze voordeur. Veel te vaak een chauffeur aan de deur. Laatst keek zo’n gast van pakweg net 20 me aan met een blik van “hé ouwe, ik sta hier gvd élke dag; heb je straatvrees soms, koop jij nooit meer iets in ‘n winkel?” Daar stond ik dan.

Ja, dat kennen we wel!

Mijn fuck-it list kennen onze kinderen ondertussen wel, en ze leggen het dan ook als een schriftelijke samenvatting van onze opvoedingsprincipes van jaren en jaren naast zich neer.

‘Fuck roken, drugs en alcohol. Fuck overmatig vliegen. Fuck klimaatprobleem-ontkennend gedrag. Fuck school. Fuck commerciële verleiding. Fuck lenen en uitlenen van geld. Fuck dode dieren eten. Fuck jezelf een slaaf te laten worden. Fuck zielig doen. Fuck mode. Fuck buckets. Fuck tattoos. Fuck ‘moeten’ (maar fuck net zo goed het haten van het woordje moeten). Fuck your parents fuckin’ advices!’

Maar óók een don’t fuck; don’t fuck yourself.

Durf te zoeken

Het is een zoektocht in het begin van je leven, dat snap ik ook wel. Sterker nog, wie ben ik dat ik deze blog schrijf? Lastig thema dus. Wie heeft nog het volledige overzicht in deze wereld die voor de grootste crisis ever staat, de over-over-over-aanbod crisis, here I come! Van praktisch alles is té veel aanbod. Het moet allemaal de ‘markt’ ingepompt worden. Langs, door en via miljarden consumenten. Zoeken naar de zwakste schakel is de kunst van marketing geworden. Alle commerciële prikkels doen iets met ons, onbewust. Durf eens stil te staan en te twijfelen aan je reacties op al die prikkels. Een hele omslag en zeker niet makkelijk.

Van Fuck-it naar Search-it; that’s life.

Het bouwen aan een search-it list is mooi, leuk en veel positiever om te doen. Er de tijd voor nemen is meer dan prima. Waar ben ik werkelijk naar op zoek?

Rust, ruimte, onafhankelijkheid, uniciteit, vrijheid, liefde, deelbaarheid, tevredenheid, zingeving?

Z E L F zijn misschien wel de 4 mooiste letters. Wat wil ik nou écht, ZELF? Take your time, just fuck-it, don’t screw-it but dare to search-it.